ถอดรหัส The Face Thailand: 3 เคล็ดลับเมนเทอร์อย่างไรให้ “ปัง”

จบลงไปอย่างประทับใจพร้อมดราม่าพอหอมปากหอมคอ
กับแชมป์คนใหม่ของ The Face Thailand Season 2

champion

เก๋ได้ติดตามดูรายการนี้แล้วก็ทำให้เห็นถึง
ศักยภาพของผู้เข้าแข่งขันและพัฒนาการในแต่ละสัปดาห์
ซึ่งความแซ่บทั้งหลายทั้งปวง
จะขาดคนสำคัญที่สุดคนหนึ่งไม่ได้เลย
นั่นคือเมนเตอร์ของแต่ละทีม (Mentor)

cover photo

โพสท์นี้จึงขอมาแชร์มุมมองในฐานะที่เป็นทั้งโค้ชและเมนเตอร์
ที่ได้มีโอกาสทำหน้าที่คล้าย ๆ กับเมนเตอร์ทั้งสาม
ในการมีส่วนช่วยพัฒนาบุคลากร
จะต่างกันก็ที่ความสวย
(อันนี้ให้คิดเอาเองค่ะว่า “ห่าง” ขนาดไหน)

ก่อนอื่นต้องบอกก่อนว่า “Coaching” กับ “Mentoring”
มีความต่างกันอยู่นะคะ

ถ้าพูดถึง Coaching
เป็นการพัฒนาคนที่เน้นเรื่องของ Result, Performance
ในช่วงระยะเวลาหนึ่ง
โฟกัสไปที่เป้าหมายในเรื่องหนึ่งเรื่องใด
ของ Coachee ที่เรา Support อยู่
เป็นการทำงานร่วมกันแบบ Short-term กว่า

ในขณะที่ Mentoring
เป็นการพัฒนาคนที่เน้นเรื่องของ
Relationship กับ Mentor, Development ของคน ๆ นั้น
โฟกัสไปที่ภาพสำเร็จของตัว Mentee ในระยะไกล ๆ

ถ้าจะเปรียบเทียบง่าย ๆ ใน The Face
เมนเตอร์แต่ละคนควรจะ Coaching ลูกทีม
ให้ทำภาระกิจให้สำเร็จในแต่ละสัปดาห์
และควร Mentoring น้อง ๆ เหล่านั้น
ให้มีความพร้อมในด้านต่าง ๆ เพื่อจะเป็น The Face Thailand

ที่นี้ลองมาดูวิธี Mentoring อย่างไรให้ “ปัง”

#1 ความพร้อมของทักษะ ความรู้ ความชำนาญของ Mentor

ก่อนจะ Mentoring ให้ใคร เราต้องแน่ใจว่า
เรามี “ของ” ในเรื่องนั้น ๆ ที่จะแบ่งปัน

lukkade 2

ข้อนี้ทำให้ Mentor Lukkade
ดูจะ “Strong” ในโปรไฟล์ความเป็น “ตัวแม่”
ด้วยจำนวนปีประสบการณ์ที่ผ่านร้อนหนาวมาในวงการ

ถึงแม้ Mentor Cris เองจะประกาศชัดตั้งแต่ช่วงแรก ๆ
ในเทประหว่างช่วงชิงเลือกผู้เข้าแข่งขันเข้าทีมว่า
งานในวงการทั้งหลายแหล่ที่พี่เกดทำมาทั้งหมดกว่า 20 ปี
คริสผ่านมาหมดแล้วในเวลาเพียงแค่ 7-8 ปี
เรียกว่าประสบความสำเร็จในระยะเวลาอันสั้น
แต่พี่บอกน้องคริสได้คำเดียวว่า
“กระดูกคนละเบอร์” ค่ะ

#2 Mentoring Relationship ระหว่าง Mentor และ Mentee

ไม่แปลกถ้าติช่าจะได้เป็น The Face Thailand
Trust ที่เธอมีให้กับ Mentor Bee
ทำให้เธอ “ยอม” และ “กล้า”
ออกจาก Comfort Zone เดิม ๆ ที่มีอยู่อย่างไม่มีข้อสงสัย

ในเทปที่ Mentor Bee ต้องเลือกหนึ่งเดียวจากทีม
เพื่อเป็นตัวแทนในรอบ Final Walk
ติช่าบอกพี่บีว่าเธอไม่เคย Doubt ในสิ่งที่พี่บีให้ทำ
ถ้าพี่บีให้ติช่ากระโดด
ติช่าจะถามว่าพี่บีว่าจะให้กระโดดสูงแค่ไหน
โดยไม่เคยถามคำถามว่า “ทำไมต้องโดด”

ticha

Trust เป็นสิ่งที่ Coachee หรือ Mentee หลาย ๆ คน
เตะตัดขาตนเองเพราะมัวแต่สงสัย Coach หรือ Mentor
เวลาที่กำลังถูก Mentor หรือ Coach
ผลักให้ออกจาก Comfort Zone เดิม ๆ

บวกกับตัวติช่าเองที่มี Passion มาไกลจากสวีเดน
และ “Inner” ที่เป็นคำที่พี่บีพร่ำสอนอยู่บ่อย ๆ
ได้พาหนูมาไกลให้เป็น The Face Thailand
และ Inner นี้เองก็พาพี่บีให้ได้เป็น Mentor แห่งปีเช่นกัน

bee 3

#3 Positive attitude and acts as a positive role model

นางเอกซีซั่นนี้ต้องยกให้กับ Mentor Cris
คุณธรรม จริยธรรม ของพี่คริสสูงมาก
จึงไม่แปลกใจที่คุณสมบัติเหล่านี้
ทำให้ทีมถูกรังแกบ้างในบางคราว

แม้แต่โมเมนท์ที่ Mentor Cris
พยายาม Steal ติช่าจากทีมบี
ให้เข้ามาอยู่ในทีมตนเอง
ก็ยังไม่สามารถต่อสู้ฟาดฟัน
ให้การทำนอกกติกาได้สำเร็จ

cris 2

แต่พี่คริสเชื่อเถอะค่ะว่าความรับผิดชอบ
ของการเป็น Coach หรือ Mentor ที่ดี
จะทำให้เราผลิตคนดี มีความสามารถเข้ามาในสังคม
เพราะแม่ปูเดินอย่างไหน ลูกปูก็เดินอย่างแม่ปูนั่นแหละ

หากอยากได้ผลิตผลของคนที่มีศักยภาพหรือคุณลักษณะแบบไหน
Mentor ต้อง “เป็น” ให้ดู
ไม่ใช่แค่ “พูด” ให้ทำ

children see children do

โดยสรุป
Mentor ที่ดีเขาวัดกันที่ความ “ปัง”
หรือความสำเร็จของ Mentee
ซึ่งคุณลักษณะที่ Mentor ควรมีได้แก่
#1 ความรู้ความชำนาญในสิ่งที่จะถ่ายทอด
#2 ความสัมพันธ์ความไว้ใจในการทำงานร่วมกับ Mentee
#3 คุณธรรม ทัศนคติเชิงบวกที่ส่งต่อให้ Mentee

แค่นี้เราก็เป็น Mentor ที่ “แซ่บ” แล้วค่า

เครดิตภาพ:
http://morning-news.bectero.com/m/main.phpm=newsdetail&nid=59196
http://www.lessonsofadad.com/2011/09/children-see-children-do.html

**********************************
คลิ๊กที่นี่เพื่อติดตามสาระความรู้ล่าสุดที่แฟนเพจ “The Art of Growing”
The Art of Growing

Coaching by Story: ถึงมือหมอ

ขอประเดิมโพทส์แรกของปี 2016
ด้วย Story จากหนังสือ Bestseller เล่มหนึ่ง
(ยอดขายกว่า 1,200,000 เล่มทั่วโลก)
ที่ชื่อว่า “Leadership and Self-deception:
Getting out of the box.”

deception cover

ณ โรงพยาบาลแห่งหนึ่ง
กลางกรุงเวียนนาในช่วงศตวรรษที่ 19
มีสูตินรีแพทย์ท่านหนึ่งชื่อ
Ignaz Semmelweis (อิกแนตซ์ เซมเมลไวส์)
นายแพทย์ท่านนี้พยายามหาสาเหตุของอัตราการเสียชีวิต
ในแผนกทำคลอดที่ตนทำงานอยู่

กล่าวคือผู้หญิงหนึ่งคนจากทุก ๆ สิบคน
จะเสียชีวิตจากการคลอดลูกที่นี่
นั่นทำให้ผู้หญิงบางคน
ยอมคลอดลูกข้างถนนแล้วค่อยมาที่โรงพยาบาล!

นายแพทย์ท่านนี้พยายามทุกวิถีทาง
ควบคุมตั้งแต่ท่าทำคลอดบุตร
ระบบระบายอากาศ อาหารการกิน
รวมไปถึงการซักรีดเสื้อผ้าคนไข้
แต่ก็ไม่พบสาเหตุที่สามารถอธิบายได้

vienna 1

มีอยู่ช่วงหนึ่งที่นายแพทย์ท่านนี้
ต้องไปเยี่ยมเยียนโรงพยาบาลอื่นเป็นเวลาสี่เดือน
เมื่อกลับมาเขาพบว่าอัตราการเสียชีวิต
ลดลงอย่างฮวบฮาบช่วงที่เขาไม่อยู่

เขาพยายามหาสาเหตุของปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้น
และเริ่มสังเกตว่าสิ่งที่แตกต่างช่วงที่เขาไม่อยู่คือ
หมอคนที่มาทำงานแทนเขาช่วงสี่เดือนนั้น
ไม่ใช้เวลาในการวิจัยศพมากเหมือนเขา
(โรงพยาบาลที่เขาอยู่เป็นโรงพยาบาลที่เน้นการวิจัย
หมอที่นี่จะใช้เวลากับการรักษาผู้ป่วยและวิจัยศพด้วย)

เขาพึ่งตระหนักรู้ว่าเชื้อโรคจากมือหมอที่ทำการวิจัยศพ
ได้ติดมาและแพร่ไปสู่คนไข้ที่สุขภาพดี
เขาจึงกำหนดนโยบายให้หมอต้องล้างมือ
ด้วยสารละลายคลอรีนผสมปูนขาวก่อนตรวจคนไข้

และนั่นทำให้อัตราการเสียชีวิตลดฮวบลง
เหลือเพียง 1 ต่อ 100
สรุปว่าหมอทำคลอดนั่นเอง
ที่เป็นนักบุญและเพชรฆาตในคนเดียวกัน!

เก๋นำเรื่องนี้มาแบ่งปัน
เพราะได้แรงบันดาลใจจากเรื่องราวของ
The Stolen Cookies @ Airport อันโด่งดัง
ที่คุณผู้อ่านหลาย ๆ คนคงเคยผ่านตามาบ้างแล้ว
(อ่านเรื่องเต็มได้ที่นี่)

บทสะท้อนกลับ (Reflection):
เรื่องราวของนายแพทย์นี้บอกอะไรกับเรา?

ในหนังสือเล่มนี้พูดไว้น่าสนใจว่า
Self-deception (การหลอกลวงตนเอง)
หรือคุณผู้อ่านจะเรียก “มโน” หรือ “จิ้น” ก็ได้
แล้วแต่วัยของคุณจะเรียกร้อง 🙂

คือการที่คน ๆ หนึ่งไม่ได้มองเห็นว่า
เขานั้นเป็นส่วนหนึ่งที่ก่อให้เกิดปัญหา
เพราะคนเรามักชี้นิ้วไปที่คนอื่น (ภาวะ Self-deception)

เช่น ลูกน้องไม่เข้าใจโครงงานที่อธิบาย
ทั้ง ๆ ที่เราก็พูดไปหลายรอบ
นั่นก็เพราะลูกน้องคิดช้า ไม่ฉลาด ไม่เอาใจใส่
แต่ไม่เคยถามตนเองว่าอธิบายยากไปไหม
พูดเร็วไปไหม ใช้ศัพท์เทคนิคเกินไปไหม

ถ้ามีการสอบแล้วผลคะแนนออกมาน้อย
นั่นก็เพราะครูสอนไม่ดี  ไปขอแล้วเพื่อนไม่ติวให้
ตื่นสายไปสอบไม่ทัน  ข้อสอบยาก
บลา บลา บลา…….
คิดดูสิ ข้อสอบอยู่ของมันเฉย ๆ
ยังเป็นต้นเหตุแห่งปัญหาของเราได้!

และถ้าเมื่อใดก็ตามที่เรายังไม่เห็นว่า
เราเป็นส่วนหนึ่งที่เป็นต้นเหตุของปัญหา
เราจะไม่สามารถแก้ไขอะไรได้
เพราะเราเห็นตนเองเป็น “เหยื่อ”
ของเรื่องร้ายที่เกิดขึ้น

leonado

ปีใหม่นี้จึงขอให้เป็นปีที่เราได้
Awake and Aware กันนะคะ!

ชยสาโร

**********************************
คลิ๊กที่นี่เพื่อติดตามสาระความรู้ล่าสุดที่แฟนเพจ “The Art of Growing”
The Art of Growing